Vorige week, de week van Jantje Beton. Zo liep ik vorig jaar enkel mijn eigen wijk deze keer stortte ik mezelf zelfs op een stukje coördinatie. Collecteren klinkt misschien heel duf maar je moet niet onderschatten wat je allemaal tijdens het collecteren kan meemaken. Zo had ik vorig jaar een jongen die achter me aankwam voor het stickertje. ”Wacht eens even!” riep de jongen wanneer ik de hoek al om was. ”Kwam ik net in de woonkamer -ja het geld kwam uit eigen zak- begon mijn moeder over een stickertje” Ik beaamde dat er een stickertje was maar dat we die meestal niet gaven, maar vond het niet verkeerd dat deze -leuke- jongen achter me aan kwam voor het stickertje. Natuurlijk gaf ik hem het stickertje en we praatte daarna nog even over zijn vrijwilligerswerk. Had nog nooit geweten dat er een leuke jongen in onze buurt woonde. Dat jaar bleef het bij 1 anekdote. Dit jaar beleefde ik een hele week collecte week, maar de anekdote van dit jaar kwam op de laatste dag vlak voor ik zou stoppen. Ik zag een man wat doezelen voor de TV en een hondje, het leek een schattig hondje, maar begon met het spotten van mij al te blaffen, en de man was al snel niet meer aan het doezelen. Ik belde aan. ”waf waf waf”. De man strompelde naar de deur, en hij deed de deur open. De hond volgde hem en rende naar buiten en vloog mij aan, hap en daar hing de hond aan mijn knie. Eigenlijk had ik er een drama van moeten maken, maar ik wilde natuurlijk niet kleinzerig overkomen. De hond kreeg enkel een foei, en ik 2 euro. Met een zere knie liep ik de laatste huizen, en nu heb ik een collectetrauma.
Maar zo heeft elke collectant wel grappige/spannende/opvallende dingen aan de deur meegemaakt.Een beetje spanning? Ga collecteren!
Wat men er over zegt